Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2021
Ανατ: 07:44
Δύση: 18:36
Σελ. 19 ημ.
298-67
13ος χρόνος, 5000η ημέρα
Έκδοση: 4η

ΨΑΛΜΟΙ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 79 (ΟΘ)


 
 
Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα Ερμηνευτική απόδοση Ιωάννη Θ. Κολιτσάρα Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
1 Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· μαρτύριον τῷ ᾿Ασάφ, ψαλμὸς ὑπὲρ τοῦ ᾿Ασσυρίου. 1 1
2 (Μασ. 80) Ο ΠΟΙΜΑΙΝΩΝ τὸν ᾿Ισραήλ, πρόσχες, ὁ ὁδηγῶν ὡσεὶ πρόβατα τὸν ᾿Ιωσήφ. ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, ἐμφάνηθι. 2 (Μασ. 80) Συ, ο οποίος ως καλός και στοργικός ποιμήν προστατεύεις και καθοδηγείς τον ισραηλιτικόν λαόν, ιδέ και δώσε προσοχήν εις την συμφοράν, που μας ευρήκε. Συ, ο οποίος οδηγείς ως ιδικά σου πρόβατα την φυλήν του Ιωσήφ, κάθησε ως επί θρόνου επάνω εις τα Χερουβίμ, δείξε φανερά την προστασίαν σου. 2 Σύ, ποὺ ὡς καλὸς καὶ στοργικὸς ποιμὴν προνοεῖς καὶ προστατεύεις τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, εὐδόκησον νὰ ἐνδιαφερθῇς καὶ νὰ προσέξῃς εἰς αὐτὰ ποὺ μᾶς συμβαίνουν, σὺ ποὺ ὁδηγεῖς ὡς πρόβατα τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ κάθεσαι ἐπὶ τῶν Χερουβείμ, ἔχων ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου πάσας τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις, δεῖξον τὴν προστασίαν σου ἐμφανῶς καὶ ἐν πάσῃ τῇ θεϊκῇ σου δόξῃ.
3 ἐναντίον ᾿Εφραὶμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς. 3 Εμφανίσου πρόμαχος εμπρός εις τας φυλάς Εφραίμ και Βενιαμίν και Μανασσή, που ταλαιπωρούνται από τας επιδρομάς των Ασσυρίων. Θέσε εις ενέργειαν την ακατανίκητον δύναμίν σου και έλα ταχέως, δια να μας σώσης. 3 Ἐμφανίσθητι πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ Βενιαμὶν καὶ τοῦ Μανασσῆ καὶ τοῦ Ἐφραίμ, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸ ὑπὸ τῶν Ἀσσυρίων δῃωθὲν καὶ ἐρημωθὲν βόρειον βασιλειον. Κίνησον καὶ θέσε εἰς ἐνέργειαν τὴν ἀκαταγώνιστον δύναμίν σου καὶ ἐλθὲ διὰ νὰ μᾶς σώσῃς.
4 ὁ Θεός, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου καὶ σωθησόμεθα. 4 Κυριε ο Θεός, αποκατάστησέ μας ελευθέρους και ασφαλείς εις την χώραν μας, δείξε ευμενές το πρόσωπόν σου προς ημάς και έτσι ημείς θα σωθώμεν από τον πλήρη όλεθρον. 4 Ὦ Θεέ, ἀποκατάστησέ μας εἰς τὴν προτέραν μας χαρὰν καὶ εἰρήνην· ἐμφάνισον δὲ εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο ὅπως σωθῶμεν.
5 Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἕως πότε ὀργίζῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν δούλων σου; 5 Κυριε και Θεέ των επουρανίων και επιγείων δυνάμεων, έως πότε θα οργίζεσαι εναντίον μας, εναντίον δε και αυτής της προσευχής των δούλων σου; 5 Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἕως πότε θὰ ὀργίζεσαι καὶ κατ’ αὐτῆς τῆς προσευχῆς τῶν δούλων σου;
6 ψωμιεῖς ἡμᾶς ἄρτον δακρύων; καὶ ποτιεῖς ἡμᾶς ἐν δάκρυσιν ἐν μέτρῳ; 6 Εως πότε θα μας δίδης αντί άρτου δάκρυα και αντί ύδατος θα μας ποτίζης με πλήρες, κατά την δίκαίαν σου κρίσιν, το δοχείον από τα δάκρυά μας; 6 Ἕως πότε θὰ μᾶς διατρέφῃς μὲ δάκρυα ἀντὶ ἄρτου καὶ ἕως πότε θὰ μᾶς ποτίζῃς μὲ πλῆρες καὶ ἄφθονον τὸ μέτρον τῶν δακρύων μας;
7 ἔθου ἡμᾶς εἰς ἀντιλογίαν τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, καὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἐμυκτήρισαν ἡμᾶς. 7 Μας κατέστησες δια τας αμαρτίας μας αντικείμενον εμπαιγμών εις τα γειτονικά μας έθνη. Οι δε εχθροί μας μας χλευάζουν και μας περιγελούν. 7 Μᾶς κατέστησας ἀντικείμενον ἀντιλογίας καὶ ἐπιθετικῶν προσβολῶν εἰς τοὺς γείτονάς μας λαοὺς καὶ οἱ (ἐχθροί μας ἐχλεύασαν καὶ περιέπαιξαν ἡμᾶς.
8 Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα. (διάψαλμα). 8 Κυριε και Θεέ των επουρανίων και επιγείων δυνάμεων, αποκατάστησέ μας εις την χώραν μας ελευθέρους και ασφαλείς. Γυρισε και δείξε ιλαρόν γεμάτο καλωσύνην το πρόσωπόν σου προς ημάς και ημείς θα σωθώμεν από τον εξαφανισμόν. 8 Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι ὁ Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἀποκατάστησέ μας εἰς τὴν προτέραν εὔνοιάν σου, καὶ δός μας πάλιν τὴν εἰρήνην καὶ χαράν. Ἐμφάνισον εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ σωθῶμεν.
9 ἄμπελον ἐξ Αἰγύπτου μετῇρας, ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτήν· 9 Τον λαόν του Ισραήλ, ωσάν πολύκαρπον ευλογημένην άμπελόν σου, μετέφερες από την Αίγυπτον εις την Παλαιστίνην. Εδιωξες από εκεί τα ειδωλολατρικά έθνη και την εφύτευσες και την ερρίζωσες εις αυτήν. 9 Εἴμεθα ἡ πνευματική σου ἄμπελος, τὴν ὁποίαν μετέφερες ἐξ Αἰγύπτου, ἀφοῦ σὰν εἰς φυτώριον ἀνεπτύχθη πρῶτον ἐκεῖ. Ἐξεδίωξες ἔθνη, τοὺς Ἀμορραίους καὶ Εὐαίους καὶ Χαναναίους καὶ Χετταίους, καὶ τὴν ἐφύτευσας βαθέως καὶ στερεῶς εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας.
10 ὡδοποίησας ἔμπροσθεν αὐτῆς καὶ κατεφύτευσας τὰς ρίζας αὐτῆς, καὶ ἐπλήρωσε τὴν γῆν. 10 Ηνοιξες ενώπιόν της την οδόν από Αιγύπτου μέχρι Παλαιστίνης, την εφύτευσες με βαθειές ρίζες και εγέμισεν όλην την Παλαιστίνην. 10 Διήνοιξας πρὸ αὐτῆς ἐλευθέραν τὴν ὁδὸν καὶ προετοίμασας τὸ ἔδαφος πρὸς μεταφύτευσίν της, καὶ ἐφύτευσας βαθεῖα τὰς ρίζας της, κατόπιν δὲ τούτων ἐγέμισεν αὕτη ὅλην τὴν χώραν τῆς Παλαιστίνης.
11 ἐκάλυψεν ὄρη ἡ σκιὰ αὐτῆς καὶ αἱ ἀναδενδράδες αὐτῆς τὰς κέδρους τοῦ Θεοῦ· 11 Η σκια της αμπέλου αυτής εκάλυψε τα όρη της χώρας και αι διακλαδώσεις της εσκέπασαν τας θεοφυτεύτους κέδρους του Λιβάνου. 11 Ἡ σκιά της καὶ τὸ κράτος της ἐκάλυψε πρὸς νότον τὰ πρὸς τὴν χώραν τῶν Ἰδουμαίων ὑψούμενα ὅρη καὶ αἱ διακλαδώσεις της ἐσκέπασαν πρὸς βορρᾶν τὰς θεοφυτεύτους κέδρους τοῦ Λιβάνου.
12 ἐξέτεινε τὰ κλήματα αὐτῆς ἕως θαλάσσης καὶ ἕως ποταμῶν τὰς παραφυάδας αὐτῆς. 12 Ηυδόκησας και εξηπλώθησαν προς δυσμάς τα κλήματά της, μέχρι της Μεσογείου Θαλάσσης και προς ανατολάς οι κλάδοι της μέχρι του Ευφράτου και των παραποτάμων του. 12 Ἐξήπλωσε πρὸς δυσμὰς τὰ κλήματα τῆς μέχρι τῆς Μεσογείου θαλάσσης καὶ τὰς παραφυάδας τῆς πρὸς ἀνατολάς, μέχρι τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου καὶ τῶν παραποτάμων του.
13 ἱνατί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν; 13 Διατί τώρα εκρήμνισες τον ολόγυρα φράκτην της, την προστασίαν σου, ώστε όλοι οι διερχόμενοι από την οδόν διαβάται να τρυγούν τους καρπούς της; 13 Διατὶ τώρα ἀπέσυρες ἀπὸ αὐτὴν τὴν πρόνοιαν καὶ προστασίαν σου καὶ ἐπέτρεψας νὰ καταλυθῇ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, τὸ ὁποῖον πρὸς βορρᾶν ὑψοῦτο ὡς προπύργιον αὐτῆς, οὕτω δὲ κατέρριψας τὸν προφυλάττοντα αὐτὴν φραγμὸν καὶ τὴν τρυγοῦν ἀνεμποδίστως ὅσοι περνοῦν ἀπὸ τὸν συνορεύοντα αὐτὴν δρόμον;
14 ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν. 14 Φοβερός αγριόχοιρος, ο Ασσύριος, επέδραμεν από αβάτους δρυμούς και την κατέστρεψεν. Αγριος μονιός, περισσότερον φοβερός αγριόχοιρος, που ζη μόνος του, κατέφαγεν αυτήν. 14 Τὴν κατέστρεψε καὶ τὴν ἠρήμωσεν ὁ ἐπιδραμὼν ἐκ τοῦ πυκνοῦ δάσους ὡς ἄλλος κάπρος Ἀσσύριος καὶ ὡς ἄγριος χοῖρος τὴν κατέφαγε καὶ τὴν ἐξεγύμνωσε.
15 ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον δή, καὶ ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην 15 Ω Θεέ των ουρανίων και επιγείων δυνάμεων, στρέψε και πάλιν ιλαρόν το πρόσωπόν σου προς αυτήν. Ριξε ένα βλέμμα καλωσύνης και στοργής από τον ουράνιόν σου θρόνον και ίδε και επίσκεψαι την άμπελον αυτήν. 15 Θεὲ τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, στρέψον καὶ πάλιν πρὸς αὐτὴν καὶ ρῖψε σπλαγχνικὸν ἐξ οὐρανοῦ τὸ βλέμμα σου καὶ ἴδε τὴν γενομένην ἐρήμωσιν καὶ καταστροφὴν καὶ ἐπισκέφθητι ἐκ τοῦ πλησίον τὴν ἄμπελον ταύτην,
16 καὶ κατάρτισαι αὐτήν, ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου, καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ. 16 Επανάφερέ την εις την προτέραν θαλερότητα, την ασφάλειαν και την καρποφορίαν, αυτήν, την οποίαν εφύτευσεν η δεξιά σου. Επίβλεψε με ευμένειαν και στοργήν στον άνθρωπον εκείνον, στον οποίον συ έδωσες την ισχύν να άρχη επί του έθνους σου προς δόξαν του Ονόματός σου. 16 16ακαὶ εἰς τὴν προτέραν ἀρτιότητα καὶ ἀκμὴν ἐπανόρθωσον αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. 16β Καὶ συγχρόνως ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωκας τὸ κράτος, ἵνα ἄρχῃ πρὸς δόξαν σου καὶ πρὸς χειραγωγίαν τοῦ ἔθνους εἰς τὴν ὑποταγήν σου.
17 ἐμπεπυρισμένη πυρὶ καὶ ἀνεσκαμμένη· ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου σου ἀπολοῦνται. 17 Η χώρα μας έχει κατακαή, έχει ανασκαφη. Οι Ισραηλίται κινδυνεύουν να χαθούν από τους ελέγχους και τας τιμωρίας του ωργισμένου προσώπου σου. 17 Ἡ ἄμπελός σου ἔχει κατακαῇ καὶ ἔχει ἀπὸ τὸ βάθος αὐτῆς ἀνασκαφῆ καὶ σχεδὸν ἐξερριζώθη· οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὰς ἐπιτιμήσεις τοῦ προσώπου σου θὰ χαθοῦν.
18 γενηθήτω ἡ χείρ σου ἐπ᾿ ἄνδρα δεξιᾶς σου καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ· 18 Ας έλθη προστατευτική η παντοδύναμος χείρ σου στον άνδρα εκείνον, τον οποίον συ θα τιμήσης και θα θέσης αυτόν εκ δεξιών σου, και στον υιόν ανθρώπου τον οποίον ανέδειξες συ κραταιόν προς δόξαν του Ονόματός σου. 18 Ἂς ἔλθῃ προστατευτικὴ ἡ χείρ σου ἐπὶ τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου, τὸν ὁποῖον θὰ τιμήσῃς καθίζων αὐτὸν εἰς τὰ δεξιά σου καὶ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον ἀνέδειξας κραταιὸν πρὸς δόξαν σου.
19 καὶ οὐ μὴ ἀποστῶμεν ἀπὸ σοῦ, ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικαλεσόμεθα. 19 Υποσχόμεθα δε όλοι, ότι δεν θα απομακρυνθώμεν πλέον από σέ. Συ δε θα μας αναζωογονήσης και ημείς θα επικαλούμεθα το όνομά σου. 19 Καὶ οὕτω ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν τούτου διατελοῦντες δὲν θὰ ἀπομακρυνθῶμεν πλέον ἀπὸ σέ. Θὰ μᾶς δίδῃς σὺ ζωὴν καὶ θὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ὄνομά σου.
20 Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα. 20 Ω Κυριε και Θεέ των εν ουρανοίς και επί γης δυνάμεων, αποκατάστησέ μας ελευθέρους και ασφαλείς εις την χώραν μας, δείξε ιλαρόν το πρόσωπόν σου εις ημάς και ημείς θα διαφύγωμεν την τελείαν καταστροφήν. 20 Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἀποκατάστησόν μας εἰς τὴν προτέραν εὔνοιάν σου καὶ δός μας πάλιν εἰρήνην καὶ χαράν. Ἐμφάνισον εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ σωθῶμεν.