Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2021
Ανατ: 07:44
Δύση: 18:36
Σελ. 19 ημ.
298-67
13ος χρόνος, 5000η ημέρα
Έκδοση: 4η

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42 (ΜΒ)


 
 
Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα Ερμηνευτική απόδοση Ιωάννη Θ. Κολιτσάρα Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα
1 ΜΗ περὶ τούτων αἰσχυνθῇς, καὶ μὴ λάβῃς πρόσωπον τοῦ ἁμαρτάνειν· 1 Δι' αυτά όμως, τα οποία εν συνεχεία θα σου είπω, δεν πρέπει ποτέ να εντρέπεσαι· και μη επηρεασθής από πρόσωπα, οιαδήποτε και αν είναι, ώστε να παρεκκλίνης εις την αμαρτίαν. 1 Περὶ αὐτῶν, ποὺ θὰ εἴπω, νὰ μὴ αἰσθανθῇς συστολὴν καὶ ἐντροπὴν καὶ νὰ μὴ ὑπολογίσῃς πρόσωπον, ὥστε, ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ αὐτό, νὰ ἁμαρτήσῃς.
2 περὶ νόμου ῾Υψίστου καὶ διαθήκης καὶ περὶ κρίματος δικαιῶσαι τὸν ἀσεβῆ, 2 Να μη αισθάνεσαι εντροπήν, όταν πρόκειται περί του σεβασμού προς τον νόμον του Υψίστου και προς την διαθήκην του. Μη εντραπής να εκδώσης ορθήν απόφασιν, η οποία αποδίδει το δίκαιον και προς αυτόν ακόμη τον ασεβή. 2 Δηλαδὴ νὰ μὴ συσταλῇς διὰ τὸν Νόμον τοῦ Ὑψίστου καὶ τὴν Διαθήκην του, ὥστε νὰ δεικνύῃς πάντοτε σεβασμὸν καὶ εὐλάβειαν εἰς αὐτά, καὶ διὰ νὰ ἐκδώσῃς ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ δικαιώνῃ καὶ δὲν θὰ τιμωρῇ τὸν ἀσεβῆ, εἰς περίπτωσιν ποὺ ἔχει οὗτος δίκαιον.
3 περὶ λόγου κοινωνοῦ καὶ ὁδοιπόρων καὶ περὶ δόσεως κληρονομίας ἑταίρων, 3 Μη εντραπής, να κάμης δικαίους λογαριασμούς με τον σύντροφόν σου και προς αυτούς ακόμη τους διαβάτας, όπως επίσης και όταν πρόκειται να αποδώσης ο,τι ανήκει στους φίλους σου. 3 Πρέπει ἄνευ συστολῆς νὰ λογαριάζεσαι ἐπακριβῶς καὶ νὰ συζητῇς ἐλευθέρως μὲ κάθε σύντροφόν σου καὶ μὲ ταξιδιώτας, ποὺ εἶναι διαβατικοί, καὶ νὰ δίδῃς τὸ δῶρον καὶ τὸ μερίδιον, τὸ ὁποῖον διὰ κληρονομίας ὥρισαν οἱ συνεταῖροι σου.
4 περὶ ἀκριβείας ζυγοῦ καὶ σταθμίων, περὶ κτήσεως πολλῶν καὶ ὀλίγων, 4 Φρόντιζε να είναι ακριβής η ζυγαριά και τα ζύγια της και να αποκτήσης πολλά η ολίγα, αδιάφορον, με δικαιοσύνην όμως. 4 Νὰ μὴ ἐντρέπεσαι προσέχων εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῆς ζυγαριᾶς καὶ τῶν σταθμῶν, ποὺ θὰ χρησιμοποιῇς, ὅταν ζυγίζῃς, καθὼς καὶ διὰ τὴν δικαίαν ἀπόφασιν πολλῶν ἢ ὀλίγων·
5 περὶ διαφόρου πράσεως ἐμπόρων καὶ περὶ παιδείας τέκνων πολλῆς καὶ οἰκέτῃ πονηρῷ πλευρὰν αἱμάξαι. 5 Μη εντραπής δια το νόμιμον κέρδος εκ της πωλήσεως στους εμπόρους, δια την πλήρη και ορθήν διαπαιδαγώγησιν των τέκνων, δια την σκληράν μέχρις αιματώσεως τιμωρίαν του πονηρού δούλου. 5 ὅπως καὶ διὰ τὸ κέρδος εἰς τὰς συναλλαγάς σου μετὰ τῶν ἐμπόρων καὶ διὰ τὴν μακρὰν καὶ ἐπιμελῆ διαπαιδαγώγηση καὶ ἀνατροφὴν τῶν τέκνων, καὶ τὸ νὰ αἱματώνῃς διὰ μαστιγώσεως τὴν πλευρὰν τοῦ πονηροῦ καὶ διεστραμμένου δούλου.
6 ἐπὶ γυναικὶ πονηρᾷ καλὸν σφραγίς, καὶ ὅπου χεῖρες πολλαί, κλεῖσον· 6 Εάν στο σπίτι υπάρχη φιλοπερίεργος και κακή γυναίκα, καλόν είναι να τίθεται κλειδί εις τα διάφορα είδη του οίκου· επίσης έχε όλα κλειδωμένα εκεί, όπου υπάρχουν πολλά χέρια, έτοιμα να αρπάξουν. 6 Ὅταν ὑπάρχῃ κακὴ καὶ πονηρὰ γυναῖκα, ἡ σφραγῖδα καὶ ἡ κλειδαριὰ εἶναι καλή, καὶ ὅπου εἶναι πολλὰ καὶ ἀπαιτητικὰ χέρια, κλεῖσε τα καλὰ ὅλα.
7 ὃ ἐὰν παραδίδως, ἐν ἀριθμῷ καὶ σταθμῷ, καὶ δόσις καὶ λῆψις, πάντα ἐν γραφῇ· 7 Μη εντραπής να μετράς και να ζυγίζης με ακρίβειαν κάθε τι, που δίδεις στους ανθρώπους σου, και να καταγράφης κάθε δοσοληψίαν σου. 7 Ὅ,τι παραδίδεις εἰς ἄλλον, νὰ τὸ μετρᾷς καὶ να τὸ ζυγίζῃς, καὶ κάθε δοσοληψία νὰ καταγράφεται.
8 περὶ παιδείας ἀνοήτου καὶ μωροῦ καὶ ἐσχατογήρου κρινομένου πρὸς νέους· καὶ ἔσῃ πεπαιδευμένος ἀληθινῶς καὶ δεδοκιμασμένος ἔναντι παντὸς ζῶντος. 8 Μη εντραπής, να ελέγχης τον μωρόν και τον ανόητον, όπως επίσης και άνθρωπον, ο οποίος αν και ευρίσκεται εις βαθύ γήρας, φιλονεικεί με νεαρούς. Ετσι θα αναδειχθής πράγματι μορφωμένος και θα αποκτήσης την εκτίμησιν εκ μέρους όλων των ανθρώπων. 8 Δὲν ὑπάρχει ἐντροπή, ὅταν πρόκειται περὶ παιδεύσεως καὶ τιμωρίας ἀνοήτου καὶ μωροῦ καὶ περὶ γέροντος πολὺ ἠλικιωμένου, ὁ ὁποῖος φιλονικεῖ μὲ νέους καταρρίπτων τὴν ἀξιοπρέπειάν του. Συμμορφούμενος πρὸς τὰ ἀνωτέρω θὰ εἶσαι πραγματικὰ μορφωμένος καὶ ἐπιδοκιμαζόμενος ὡς ἔμπειρος καὶ συνετὸς ἀπὸ ὅλους τοὺς ζῶντας ἀνθρώπους.
9 Θυγάτηρ πατρὶ ἀπόκρυφος ἀγρυπνία, καὶ ἡ μέριμνα αὐτῆς ἀφιστᾷ ὕπνον· ἐν νεότητι αὐτῆς μήποτε παρακμάσῃ, καὶ συνῳκηκυῖα μήποτε μισηθῇ· 9 Η κόρη είναι δια τον πατέρα κρυφή μεγάλη φροντίς, και η μέριμνα δι' αυτήν του διώχνει τον ύπνον. Ανησυχεί ο πατέρας, μήπως τυχόν και παρέλθη η νεότης, το άνθος της ηλικίας της, και μείνη ανύπανδρος· ακόμη δε μήπως και μισηθή από τον άνδρα, τον οποίον έχει συζευχθή. 9 Ἡ θυγατέρα διὰ τὸν πατέρα εἶναι κρυφὴ αἰτία ἀγρυπνίας, καὶ ἡ ἀνήσυχος φροντίδα δι' αὐτὴν τοῦ διώχνει τὸν ὓπνον· ἀνησυχεῖ οὗτος, κατὰ τοὺς χρόνους τῆς νεαρᾶς της ἡλικίας, ἐκ τοῦ φόβου μήπως παρακμάσῃ αὕτη, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἔχῃ συνοικήσει μετ' ἀνδρός, ἐκ τοῦ φόβου μήπως δὲν ἀρέσῃ καὶ μισηθῇ ἀπὸ αὐτόν, καταλήγουσα εἰς διαζύγιον.
10 ἐν παρθενίᾳ μήποτε βεβηλωθῇ καὶ ἐν τοῖς πατρικοῖς αὐτῆς ἔγκυος γένηται· μετὰ ἀνδρὸς οὖσα μήποτε παραβῇ, καὶ συνῳκηκυῖα, μήποτε στειρωθῇ. 10 Μηπως κατά τον χρόνον της παρθενικής της ζωής διαφθαρή και καταστή έγκυος στο πατρικό της σπίτι· μήπως, όταν νόμιμος σύζυγος πλέον ανδρός, καταπατήση την συζυγικήν πίστιν η συνοικούσα με τον άνδρα της μείνη στείρα. 10 Ἀνησυχεῖ ἀκόμη ὁ πατέρας κατὰ τὸν καιρὸν τῆς παρθενίας τῆς κόρης του, μήπως ἀποπλανηθῇ καὶ ἐνῷ εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὸν πατρικὸν οἶκον, καταστῇ ἔγκυος· ὅταν δὲ εἶναι συνεζευγμένη μὲ ἄνδρα, ἀνησυχεῖ μήπως παραβῇ τὴν συζυγικὴν πίστιν,καὶ ὅταν ἔχῃ συνοικήσει μετ' αὐτοῦ, μήπως παραμείνῃ στεῖρᾳ.
11 ἐπὶ θυγατρὶ ἀδιατρέπτῳ στερέωσον φυλακήν, μήποτε ποιήσῃ σε ἐπίχαρμα ἐχθροῖς, λαλιὰν ἐν πόλει καὶ ἔκκλητον λαοῦ, καὶ καταισχύνῃ σε ἐν πλήθει πολλῶν. 11 Να έχης συνεχή και αυστηράν προσοχήν εις αδιάντροπον κόρην σου, δια να μη σε κάμη καταγέλαστον στους εχθρούς σου, κακόν μολόγημα εις την πόλιν, διασυρμόν υπό των πολιτών και σε κατεντροπιάση εν μέσω πλήθους ανθρώπων. 11 Εἰς ἰσχυρογνώμονα καὶ ἀδιόρθωτον θυγατέρα ἐνδυνάμωσον καὶ ἐνίσχυσον τὴν ἐπιτήρησιν καὶ ἄγρυπνον προσοχήν, μήπως διὰ τῶν παρεκτροπῶν της σὲ καταστήσῃ περίγελων καὶ ἀντικείμενον χαρᾶς εἰς τοὺς ἐχθρούς σου, κακολογίας δὲ καὶ δυσφημήσεως εἰς τὴν πόλιν, προκλητικὸν δὲ καὶ ἀξιοκατάκριτον εἰς ὁλόκληρον λαόν, καὶ σὲ κατεντροπιάσῃ ἐν μέσῳ πλήθους πολλῶν.
12 παντὶ ἀνθρώπῳ μὴ ἔμβλεπε ἐν κάλλει καὶ ἐν μέσῳ γυναικῶν μὴ συνέδρευε· 12 Μη βλέπης γοητευμένος το κάλλος οιουδήποτε ανθρώπου και μη κάθεσαι ανάμεσα εις γυναίκας, 12 Μὴ παρατηρῇς ἐκστατικὸς εἰς κάθε ἄνθρωπον, παρασυρόμενος ἀπὸ τὴν εὐμορφίαν του, καὶ μὴ κάθεσαι ἐν μέσῳ γυναικῶν.
13 ἀπὸ γὰρ ἱματίων ἐκπορεύεται σὴς καὶ ἀπὸ γυναικὸς πονηρία γυναικός. 13 διότι όπως από τα ενδύματα βγαίνη ο σκόρος, έτσι και από την γυναίκα πηγάζει η γυναικεία πονηρία. 13 Διότι ἀπὸ τὰ ροῦχα γεννᾶται ὁ σκόρος καὶ ἀπὸ τὴν γυναῖκα ἡ γυναικεία κακία καὶ πονηρία.
14 κρείσσων πονηρία ἀνδρὸς ἢ ἀγαθοποιὸς γυνή, καὶ γυνὴ καταισχύνουσα εἰς ὀνειδισμόν. 14 Προτιμοτέρα είναι η φανερά κακία του ανδρός, παρά η υποκριτική εξυπηρετική γυναίκα, και ακόμη περισσότερον γυναίκα, η οποία κατεντροπιάζει και εξευτελίζει τον άνδρα. 14 Εἶναι προτιμοτέρα ἡ κακία ἐνὸς ἀνδρὸς παρὰ ἡ φαινομενικὴ καλωσύνη γυναικός, καὶ γυναῖκα δυσφημισμένη κατεντροπιάζει καὶ προκαλεῖ κακολογίαν.
15 Μνησθήσομαι δὴ τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ ἃ ἑώρακα ἐκδιηγήσομαι· ἐν λόγοις Κυρίου τὰ ἔργα αὐτοῦ. 15 Και τώρα θα φέρω εις την μνήμην μου τα θαυμαστά έργα του Κυρίου. Θα διηγηθώ εκείνα, τα οποία είδα και έμαθα. Με τα παντοδύναμα προστάγματά του εδημιούργησεν ο Κυριος πάντα τα έργα του. 15 Θὰ ἐνθυμηθῶ λοιπὸν τώρα τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἴδει καὶ ἐθαύμασα, θὰ τὰ ἐκθέσω καὶ θὰ τὰ διηγηθῶ. Διὰ λόγων καὶ μόνον μὲ προστάγματα τοῦ Κυρίου ἔγιναν τὰ ἔργα Αὐτοῦ.
16 ἥλιος φωτίζων κατὰ πᾶν ἐπέβλεψε, καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ πλῆρες τὸ ἔργον αὐτοῦ. 16 Ο ήλιος φωτίζει τα πάντα και καθιστά φανερά τα πάντα, ώστε να φαίνεται το πλήρες δόξης έργον του Θεού. 16 Ὁ ἥλιος ρίπτων τὸ φῶς τοῦ παρατηρεῖ καὶ βλέπει κάθε τι, καὶ διὰ τοῦ φωτισμοῦ του τούτου παρουσιάζεται τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου πλῆρες δόξης.
17 οὐκ ἐνεποίησε τοῖς ἁγίοις Κύριος ἐκδιηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐστερέωσε Κύριος ὁ παντοκράτωρ στηριχθῆναι ἐν δόξῃ αὐτοῦ τὸ πᾶν. 17 Ο Κυριος δεν έδωσε την απαιτουμένην δύναμιν ούτε εις αυτούς τους αγίους, να διηγούνται όλα αυτού τα θαυμαστά έργα, τα οποία ο Κυριος ο παντοκράτωρ εστερέωσεν, ώστε το σύμπαν να υφίσταται, δια να διηγήται την δόξαν του Θεού. 17 Δὲν ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους του νὰ διηγηθοῦν καὶ νὰ ἐκθέσουν τὰ θαυμαστὰ ἔργα του, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἐστερέωσεν, ὥστε τὸ σύμπαν νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῆς δόξης του.
18 ἄβυσσον καὶ καρδίαν ἐξίχνευσε καὶ ἐν πανουργεύμασιν αὐτῶν διενοήθη· ἔγνω γὰρ ὁ Κύριος πᾶσαν εἴδησιν καὶ ἐνέβλεψεν εἰς σημεῖον αἰῶνος, 18 Ο Κυριος εξιχνιάζει τους ωκεανούς και τας καρδίας των ανθρώπων, γνωρίζει επακριβώς όλας τας σκέψεις και τα έργα αυτών· διότι ο Κυριος κατέχει κάθε γνώσιν και βλέπει όλα τα χρονικά σημεία των αιώνων. 18 Τὸ ἀμέτρητον βάθος τῶν ὠκεανῶν καὶ τὴν καρδίαν παντὸς ἀνθρώπου ἐξηρεύνησεν ὁ Κύριος καὶ εἰς τὰ μυστικὰ καὶ εὐφυῆ σχέδιά των εἰσέδυσε καὶ τὰ ἐξηρεύνησε· διότι ὁ Κύριος κατέχει πᾶσαν γνῶσιν καὶ ἐστήριξε τὸ βλέμμα του εἰς τὰ σημάδια τοῦ ἀτελευτήτου μέλλοντος, ὥστε τίποτε καὶ ἀπὸ αὐτὸ νὰ μὴ Τοῦ εἶναι ἄγνωστον.
19 ἀπαγγέλλων τὰ παρεληλυθότα καὶ ἐπεσόμενα καὶ ἀποκαλύπτων ἴχνη ἀποκρύφων. 19 Αναγγέλλει παρελθόντα και μέλλοντα, αποκαλύπτει τα απόκρυφα πράγματα μέχρι και του τελευταίου ίχνους των. 19 Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἀναγγέλλει αὐτὰ ποὺ ἔχουν παρέλθει καὶ ἔχουν λησμονηθῇ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, καθὼς καὶ αὐτὰ ποὺ θὰ γίνουν εἰς τὸ μέλλον καὶ εἶναι εἰς ὅλους ἄγνωστα· καὶ Αὐτὸς ἀποκαλύπτει καὶ φανερώνει τὰ ἴχνη καὶ σημάδια τῶν ἀποκρύφων πραγμάτων.
20 οὐ παρῆλθεν αὐτὸν πᾶν διανόημα, οὐκ ἐκρύβη ἀπ᾿ αὐτοῦ οὐδὲ εἷς λόγος. 20 Καμμία σκέψις ανθρώπων δεν του διαφεύγει· κανένας λόγος δεν μένει κρυμμένος από αυτόν. 20 Δὲν Τοῦ διέφυγε καμμία σκέψις καὶ κανὲν ἀνθρώπινον διανόημα, οὔτε εἰς κὰν λόγος δὲν ἐκρύφθη ἀπὸ Αὐτόν.
21 τὰ μεγαλεῖα τῆς σοφίας αὐτοῦ ἐκόσμησε, καὶ ὡς ἔστι πρὸ τοῦ αἰῶνος καὶ εἰς τὸν αἰῶνα· οὔτε προσετέθη οὔτε ἠλαττώθη, καὶ οὐ προσεδεήθη οὐδενὸς συμβούλου. 21 Τα μεγαλειώδη έργα της πανσοφίας του διεκόσμησε και ενηρμόνισε. Αυτός υπάρχει αναλλοίωτος προ πάντων των αιώνων και αυτός θα μείνη ανά τους αιώνας· ούτε προσετέθη τίποτε στο άπειρον μεγαλείον του, ούτε και αφηρέθη, ούτε και έχει ανάγκην από κανένα σύμβουλον. 21 Ἐκόσμησε καὶ ἐστόλισε τὰ μεγάλα ἔργα τὴν σοφίας του, καὶ Αὐτὸς ὑπάρχει πρὸ τῶν αἰώνων, Αὐτὸς θὰ ὑπάρχει καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Οὔτε Τοῦ προσετέθη τίποτε οὔτε ὠλιγόστευσεν εἰς τίποτε. Οὔτε ηὐξήθη δηλαδὴ οὔτε ἐμειώθη. Οὔτε ἔχει ἀνάγκην συμβούλου τινός.
22 ὡς πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐπιθυμητὰ καὶ ὡς σπινθῆρός ἐστι θεωρῆσαι. 22 Ποσον επιθυμητά είναι όλα τα μεγαλειώδη έργα του! Αλλά ο,τι είναι ενας σπινθήρ απέναντι του ηλίου, έτσι είναι αυτά που βλέπομεν, έναντι εκείνων που δεν βλέπομεν. 22 Πόσον ἐπιθυμητὰ εἶναι ὅλα τὰ ἔργα του! Καὶ μόνον ὅσον εἶναι μικρός τις σπινθήρ, δυνάμεθα ἐξ αὐτῶν νὰ ἴδωμεν καὶ νὰ ἐξετάσωμεν.
23 πάντα ταῦτα ζῇ καὶ μένει εἰς τὸν αἰῶνα ἐν πάσαις χρείαις, καὶ πάντα ὑπακούει. 23 Ολα αυτά ζουν και μένουν στους αιώνας δι' όλας τας ανάγκας, και τα πάντα υπακούουν εις αυτόν. 23 Ὅλα τὰ ἔργα αὐτὰ ζοῦν καὶ παραμένουν εἰς αἰῶνας μακροὺς δι’ ὅλας τὰς ἀνάγκας, καὶ ὅλα ὑπακούουν εἰς Αὐτόν.
24 πάντα δισσά, ἓν κατέναντι τοῦ ἑνός, καὶ οὐκ ἐποίησεν οὐδὲν ἐλλεῖπον· 24 Τα πάντα είναι ανά δύο, το ένα απέναντι του άλλου. Και κανένα δεν το εδημιούργησεν ατελές. 24 Ὅλα τὰ ἔκαμε διπλά, τὸ ἕνα ἀπέναντι τοῦ ἄλλου, καὶ δὲν ἔκαμε τίποτε τὸ ἐλλιπές.
25 ἓν τοῦ ἑνὸς ἐστερέωσε τὰ ἀγαθά, καὶ τίς πλησθήσεται ὁρῶν δόξαν αὐτοῦ; 25 Το ένα συμπληρώνει και υπογραμμίζει την ωραιότητα των άλλων αγαθών. Ποιός ποτέ θα χορτάση βλέπων την δόξαν του Κυρίου; 25 Διὰ τοῦ ἑνὸς ἐστήριξε καὶ ἐστερέωσε τὰ ἀγαθὰ τοῦ ἄλλου. Καὶ ποῖος θὰ χορτάσῃ βλεπῶν καὶ θαυμάζων τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου;