(νέος + φύομαι) = ο νεομυηθείς, ο αναγεννηθείς.
O Nεόφυτος Παρθένου πέλων φίλος,Φωνήν ακούει της δε· Ω θαύμα ξένον!
Ο Όσιος Νεόφυτος ήταν Προσμονάριος της Μονής Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος και στάλθηκε στο μετόχι της Μονής στην Εύβοια. Εκεί, όταν αρρώστησε βαρία, προσευχήθηκε στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου να τον αφήσει να γυρίσει στο μοναστήρι του και να πεθάνει εκεί. Τότε άκουσε την φωνή της Υπεραγίας Θεοτόκου να του λέει να γυρίσει στο μοναστήρι και ότι θα είναι έτοιμος να πεθάνει σε ένα χρόνο. Ο Όσιος Νεόφυτος έγινε αμέσως καλά και γύρισε στο μοναστήρι του. Ένα χρόνο αργότερα, ξανάκουσε την φωνή της Υπεραγίας Θεοτόκου, από το στόμα της αγίας της εικόνας της, που του έλεγε ότι ήρθε η ώρα για να κοιμηθεί. Αρρώστησε ξανά βαριά και αφού ζήτησε συγχώρεση από τους αδελφούς του, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο.
